Gaan we wel of niet verkopen? En als we het doen, wat wordt dan de vraagprijs? Het zijn vragen waarbij je als bedrijf niet over ƩƩn nacht ijs gaat. Nog een stukje ingewikkelder wordt het als er verschillende aandeelhouders zijn, die elk anders in de wedstrijd zitten.
Het waren deze aspecten waarmee Aeternus te maken kreeg toen het werd gevraagd om een mogelijke overname van Lampion bij te staan. Het Nederlandse bedrijf is al jaren internationaal actief met software voor de procesindustrie. Volgens Jacques Jetten waren er verschillende aanjagers die tot de verkoop van het bedrijf hebben geleid.
Kwetsbaar Businessmodel
āHet businessmodel van Lampion kon je gerust kwetsbaar noemen. Het was een klein bedrijf dat grote, internationale klanten bediende. Ze deden enorme projecten in omvang en rekenden daar vaste bedragen voor. Ook was de lead time van offertes betrekkelijk lang. Die combinatie had een groot effect op de winstgevendheid. Het ene jaar werd winst geboekt, het andere jaar afgesloten met verlies. Per saldo kwam het resultaat van de afgelopen vijf jaar net boven de streep uitā, aldus Jetten.
En daar kwamen nog twee extra risicofactoren bij. Lampion was voor 50% van de omzet afhankelijk van ƩƩn bedrijf, met een beursgenoteerde onderneming als moederconcern. Bovendien zag de directeur-grootaandeelhouder zijn pensioenleeftijd naderen en was er vooralsnog niemand om het stokje over te nemen. Al met al niet echt een cocktail waarbij je over een zorgeloze toekomst kunt spreken dus.
Aeternus haakt aan
Als de belangrijkste opdrachtgever laat doorschemeren wel interesse te hebben in het bedrijf, worden er intern de nodige gesprekken gevoerd. Wel of niet doen? Wat als we nee zeggen? En hoeveel is het bedrijf eigenlijk waard? EĆ©n van de investeerders stelt voor om Aeternus aan te haken. Hij heeft bij een eerder overnametraject gezien welke positieve bijdrage zoān externe partij met overnameprofessionals kan bieden.
āWat dit traject extra uitdagend maakte, was de positie van de verschillende aandeelhouders. Er was Richard, de directeur-grootaandeelhouder, een informal investor, een voormalig medewerker en een investeringsmaatschappij. Vier partijen met ieder hun eigen belangen. Dat zorgde tijdens het traject voor de nodige uitdagingā, aldus Jetten. Maar daarover zometeen meer.
āIs het bedrijf in staat om de komende jaren het businessmodel aan te passen? En kan het daarmee zelf zorgen voor betere resultaten?ā
Wel of niet verkopen?
Aeternus legde bij de start van het traject meteen een belangrijk vraagstuk op tafel. āIs het bedrijf in staat om de komende jaren het businessmodel aan te passen? En kan het daarmee zelf zorgen voor betere resultaten?ā Op basis van de gesprekken en analyses kwam daar een duidelijk advies uit:Ā nu verkopen.Ā āHet bedrijf was er in het verleden niet in geslaagd om substantiĆ«le autonome groei te realiseren, buiten deze ene klant. Het was onvoldoende duidelijk waarom dit in de komende jaren wel zou gaan lukken. Ook lagen er geen nieuwe technologische doorbraken in het vooruitzicht. Dat het bedrijf in hoge mate afhankelijk was van ƩƩn klant en Richard als managing director 63 jaar was, speelden ook een rol in dat advies.ā, aldus Jetten.
Verkoopprijs op basis van alternatieve kosten
Om zover te komen, moest er uiteraard nog wel een vraagprijs op tafel komen.Ā āWaar het vooral om ging, is dat we een koopprijs konden formuleren die rekening hield met het strategisch belang van de koper. Hiervoor vonden we een oplossing, door de kosten van het alternatief voor deze partij te berekenen. In dit geval het bouwen van de software door een derde ontwikkelaar. Het bleek dat die kosten veel hoger waren dan de going concern standalone van het bedrijf, het resultaat van de DCF-berekening. In de onderhandelingen namen we om die reden de prijs die was gebaseerd op deze alternatieve kosten.ā, zegt Jetten
Investeerders op ƩƩn lijn
De prijs was ook onderdeel van een horde die ā achteraf bekeken ā het meest uitdagend bleek: het samenbrengen van de verschillende belangen van elke aandeelhouder. Die zaten zoals eerder al verteld niet allemaal op dezelfde manier in de wedstrijd. Iets wat volgens Jetten overigens geen uitzondering is, dat ziet hij vaker. Daar waar de ƩƩn zich zorgen maakte over de continuĆÆteit van de bedrijfsvoering na de overname, was het voor de ander vooral een investeerdersafweging.Ā āHet is voor het verdere verloop van een traject heel belangrijk dat je eerst alle aandeelhouders op ƩƩn lijn krijgt. We stellen het zelfs als voorwaarde om aan een verkoopproces te kunnen beginnen. Zo ook in dit gevalā, aldus Jetten.
Tijdens het stroomlijnen van deze gedachtes liepen de gemoederen soms hoog op, erkent ook Richard, ƩƩn van de vier aandeelhouders.Ā āWij vonden dit een moeilijke fase. De verschillende belangen werden in de gesprekken duidelijk en kwamen allemaal op tafel te liggen. Het was een puzzel die in eerste instantie niet op te lossen leek.āĀ Het is een situatie waar de M&A strategen van Aeternus vaker mee te maken krijgen.Ā āOnze taak is om goed naar al die verschillende meningen te luisteren en daarbij een juiste modus te vindenā, vervolgt Jetten.Ā āDaarvoor nemen we jarenlange dealervaring mee uiteraard. Zo lukte het ons uiteindelijk om duidelijke afspraken te maken over de gewenste verkoopprijs en alle voorwaarden. Die hebben we schriftelijk vastgelegd, zodat hierover later in het proces geen onduidelijkheid zou kunnen bestaan.ā
Een verkoopprijs op tafel
Toen alle neuzen dezelfde kant op stonden, kon het echte onderhandelen gaan beginnen. De vraag in deze fase is steevast of je zelf een prijs op tafel legt of dat je de geĆÆnteresseerde partij een bod laat doen.Ā āOp basis van de waardering hebben we geadviseerd om in dit geval zelf het initiatief te nemen en een verkoopprijs te noemen. Gebaseerd op resultaten uit het verleden zou de koper mogelijk op een veel lagere prijs kunnen uitkomen. Dat zou het moeilijker maken om de prijs in de richting van de strategische prijs te krijgen. Het bleek een juiste zet, we zaten snel op de juiste lijn.ā, aldus Jetten.
Onderhandelingspositie
Was de deal daarmee al nagenoeg rond? Nog niet. Zo wilde de kopende partij snel een Due Diligence doen om vervolgens verder te onderhandelen over de prijs en de belangrijkste voorwaarden.Ā āWe vonden een oplossing door het Due Diligence in twee fases op te splitsen. Hierdoor kon het proces door, zonder onze onderhandelingspositie te verliezenā, zegt Jetten. De deal komt uiteindelijk rond, met vier tevreden (ex-)aandeelhouders als resultaat, onder wie ook Richard.
āHet hele proces met zoān grote overnamepartij was een lang traject, met ook wel het nodige machtsvertoon. De rol van Aeternus in dit deel van het proces was erg krachtig. Zij brachten onze standpunten op een goede manier over de bühne, met het juiste gevoel voor de verhoudingen. Wij kijken daar met een goed gevoel op terug. Aeternus werkte doelgericht en leidde ons met gevoel voor verhoudingen naar een succesvolle deal.ā